Pasen

Naast de bijbel zijn er een aantal boeken die ik graag herlees sinds ik in Havo 3 ontdekt heb wat literatuur betekent. Ik kan mijn docent Nederlands niet dankbaar genoeg zijn - wat een 'wonder' om het verhaal in het verhaal te ontdekken! Dankzij het klassikaal lezen en bespreken van De Tornado van B. Nijenhuis (aanrader!) gingen mijn ogen open en begon ik de boeken op de stapel met andere ogen te lezen. En zo stond ik op de schoolkrantdag in 1997 in de Amsterdamse De Slegte bij de afdeling literatuur. En tot mijn grote verbazing lag daar Het negende uur van Pieter Nouwen al! Nog maar net uit en nu al voor de helft van de prijs. Volgens de verkoper vanwege een misdruk, maar na 20 keer lezen heb ik die nog steeds niet ontdekt ;)

Toen ik het boek als 16-jarige voor de eerste keer las, was ik geschokt door de proloog. Dat iemand de kruisiging van Jezus zo kan beschrijven dat het literatuur is en toch niets afdoet aan de bijbelse boodschap! Het lijden van Jezus en vooral ook de realiteit daarvan kwam voor mij veel dichterbij door de manier van schrijven.

Maar dit is slechts de proloog.

Het voor mij inmiddels bekende verhaal over de zanger Schneider die op Goede Vrijdag 3 uur 's middags overlijdt en Bach die zijn Matteüspassie schrijft trof mij toch ook nu weer. En dan vooral hoe de schrijver de relatie van de hoofdpersonen tot God geschilderd heeft. Ze hebben allemaal een hele andere verhouding tot Hem - de hoofdpersoon Schneider 'zingt het 'Eli, Eli, lama, lama asabthani' in de Matteüspassie zoals hij 'diggi, daggi, schurry, murri' zingt in Bastien und Bastienne van Mozart'. Johann Sebastian Bach schrijft onder elke compositie 'Alleen Gode zij eer'. Dirigent Agincourt is van mening dat 'het bij de Matteüspassie onmogelijk is de muzikale van de religieuze inhoud te scheiden, zoals het ook onmogelijk is de wijngeest uit de wijn te halen. In beide gevallen houd je azijn over.' En de gelovige uitgever Beijlevelt zegt: 'Die Jezus van mij heeft zich vergist. Hij is dood. Hartstikke dood.' 

Maar het hele boek door blijft de proloog in je oren klinken.

En telkens weer moet ik mezelf de vraag stellen, wat geloof ik? Is Jezus echt mens geweest? Is Hij werkelijk gestorven aan het kruis? Heeft Hij door zijn opstanding de dood overwonnen? Leeft Hij nu nog? En dan, op een bizar moment in het boek, breekt het licht door.

'Het is Pasen,' fluisterde hij, 'het is Pasen, Schneider.'

En dan denk ik: Ja, dit is wat ik geloof! Het is inderdaad Pasen - elke dag weer!